Uncategorized

TFiOS filmrecensie

fault-in-our-stars-movie-poster-full“Let’s see what all the fuzz is about.”

Met die mentaliteit stapte ik gisteren de cinema binnen met m’n zus, die me overhaald had om samen The Fault in Our Stars te gaan kijken. Terwijl we ons in de rode, pluchen stoelen nestelden, vroeg ik me vooral af: zou ik de zakdoekjes moeten bovenhalen?
Het antwoord: nope. (Maar oké, misschien was het wel heel even close).

Ik verwachtte een film over young adults met kanker, doorspekt met alle intussen zo bekende quotes dat zelfs ik, een enkeling die de boeken niet heeft gelezen, ze allemaal kan opdreunen.
Ik kreeg: een film over young adults met kanker, doorsprekt met alle quotes die zo bekend zijn dat ik ze allemaal kan opdreunen.

Ik vond het gewoon exact wat ik verwacht had. Ik denk dat deze film leuker geweest was moest ‘ie een soort van indiecharme gehad hebben, maar het is echt een big bucks Hollywoodverfilming met bekende acteurs – wat het verhaal wel wat van zijn originele luister doet verliezen in de gepolijstheid van het alles.
Een film als Mockingjay heeft natuurlijk een gigabudget nodig voor alle kostuums, special effects etc. Maar iets zoals TFiOS is naar mijn mening beter af met een verfilming à la It’s Kind Of A Funny Story en The Art of Getting By.

Wat voor mij de enige verrassing was, was dat ‘Maybe okay will be our always’ geen verwijzing naar Harry Potter is :’) Dat was een accuut gevalletje van wishful thinking, denk ik, haha. Semi-teleurstelled, dat ook wel! Verder kon ik het verloop echt 100% voorspellen. Blame the internetz. Achja, hij was ook geen snoozefest of zo, dus ik stond nu niet meteen met zwaaiende vuisten aan de kassa om mijn 6 euro terug te krijgen.

Ansel Elgort is namelijk schattig genoeg, de soundtrack is supermooi en er zitten – hoe kan het ook anders met zo’n onderwerp – wel enkele momenten in waarbij de tranen je onvermijdelijk in de ogen schieten. Vooral voor Hazel’s ouders vond ik het zo zielig. De scene in het Anne-Frankhuis vond ik trouwens ook wel aangrijpend met die creepy voice-overs van Anne Frank dan erbij.

Al bij al dus een voor mij te afgeborstelde en ietwat te voorspelbare Hollywood tearjerker die me niet al te veel deed. Het is natuurlijk een compleet andere belevenis als je het boek gelezen hebt omdat je dan veel meer al om de personages geeft als je de cinemazaal binnenkomt, maar mij heeft het niet kunnen overtuigen dat ik mis zat mijn mijn initiële impressie van dit boek/deze film: een minder melige en meer pretentieuze versie van A Walk to Remember.

Eén woord: overhyped.

Advertisements

8 thoughts on “TFiOS filmrecensie

  1. Ik ben hier helemaal mee eens.
    Op het einde vond ik de film langdradig worden en hoopte ik stiekem dat de film snel voorbij was.
    Zeker overhyped dit, en mijn plannen om het boek te lezen zijn ook verdwenen

  2. Ik moet het boek nog steeds lezen, maar had me door een aantal vrienden wel laten overhalen om naar de film te gaan. Ik ben het helemaal met je eens, ik vond het overhyped. Ik vond al die scenes met Amsterdam erin wel leuk 🙂

    1. Ja kan me inbeelden dat dat als Nederlander wel heel fijn is om te zien! Nou ja, als Belg die nog nooit in Amsterdam geweest is, had ik daar niet zo veel extra aan 😀 Die scene in het Anne Frank-huis vond ik trouwens wel goed. Very haunting.

  3. Wat grappig om te lezen dat iedereen zo’n verschillende mening had. Ik vond allereerst het boek al erg mooi geschreven, ik ben sowieso dol op de boeken van John Green, en de film vond ik ook érg mooi. Jammer dat jij er niet zo van hebt kunnen genieten!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s