Goed voornemen: auteurtrouwheid

Lezers zijn eigenlijk een beetje introverte ontdekkingsreizigers. We snakken ernaar telkens nieuwe fictieve werelden te ontdekken, maar evenzeer zijn we altijd op zoek naar ‘the next big thing’ qua publicaties én schrijvers. Je wilt natuurlijk de ene na de andere kersverse en gehypte debuutauteur leren kennen, want misschien wordt hij/zij wel je nieuwe favoriet.

Alleen merk ik bij mezelf dat ik, zodra ik een nieuwe favoriet gevonden heb, ik niet echt trouw blijf aan de auteur. Er is altijd wel iets en iemand nieuwer; iemand die je nog niet kent. Een risico dat oftewel epic oftewel fail kan uitpakken. Beetje gek om steeds weer voor het onbekende te kiezen wanneer je weet dat auteur x al eerder een fantastische serie schreef. Niet?
Ik weet niet of er nog mensen hier last van hebben, want er zijn zeker genoeg mensen die alles (en dan bedoel ik ook echt allesssss) lezen van bijvoorbeeld Adam Silvera, Sarah J Maas of Julie Kagawa. In mijn eigen boekenkast staan echter maar heel weinig verschillende series van dezelfde auteur. En ik snap van mezelf dus echt niet hoe dat mogelijk is!
L.A. Weatherly bijvoorbeeld: ik was GEK op haar Angel-boeken, waarom heb ik The Broken Trilogy dan nog niet gelezen? Of Lantern’s Ember, het nieuwste boek van Colleen Houck?
Daarom is het mijn voornemen om, zodra ik een goed boek gelezen heb, trouwer te blijven aan de auteur ervan. Nieuwe dingen ontdekken is leuk, maar soms is met relatieve zekerheid weten dat je kwaliteit kan verwachten toch nog net iets leukers!
Wat vinden jullie hiervan?
Nog enkele auteurs waarvan ik meer wil lezen:
  • Mhairi McFarlane
  • Rainbow Rowell
  • Holly Bourne
  • Jennifer Armentrout
  • Claudia Gray
  • Richelle Mead
  • Victoria Clayton
  • Jessica Khoury
  • Joelle Charbonneau
  • Patrick Ness
  • Jennifer Lynn Barnes
Advertisements

Van Chanel naar Flanel (Marijke Vos) ****

Woohoo, ik heb eindelijk een boek van Marijke Vos gelezen! Ik leerde haar – weliswaar virtueel – kennen in de writers:community (snif, ik mis die site soms echt) en was dan ook erg benieuwd naar haar digi-debuut bij Loft Books. Eerder schreef ze al ‘Ik kom je halen’ en haar meest recente boek is ‘Alles op Alles’.

van-chanel-naar-flanel

Mijn verwachtingen
Op basis van de titel verwachtte ik een ‘From Prada to Nada’-achtig verhaal over een wereldvreemd rijkeluismeisje dat in slechte papieren komt te zitten. Die veronderstelling was niet helemaal juist (maar wel deels natuurlijk) want hoofdpersonage Jenny is in haar kern minder verwend dan de stereotype rich girl. Dat maakte haar meteen een pak meer relatable voor de lezer. Ze was echt zo iemand waarmee iedereen vriendinnen zou kunnen zijn, en dat zorgt ervoor dat je het hele boek voor haar supportert.
Op basis van de cover (die trouwens supermooi is!) verwachtte ik vooral enorm veel fluff. Zo roze en romantisch, dit kon echt alleen maar een zwijmelboek worden, toch? Spoiler alert: niet echt!
Leeservaring
Het werd me al snel duidelijk dat Van Chanel naar Flanel veel minder focust op het romantische aspect dan de beeldvorming laat vermoeden. In mijn leeservaring was dat haar relatie met sheriff Branson de B-verhaallijn terwijl het hoofdverhaal Jenny’s zoektocht naar zichzelf + haar onderzoeksjournalistiek is. Dit was dus niet helemaal wat ik verwacht had en ergens vond ik het wel jammer dat ik niet kon wegzwijmelen bij Branson. Soms vond ik zijn gedrag naar Jenny toe een beetje eek en persoonlijk hou ik in feelgoodromans sowieso meer van een tragere liefdesontwikkeling dan een whirlwind romance.
Echter kon ik zeker wel smullen van het mysterieuze aspect! Marijke Vos mag wat mij betreft zeker eens haar hand wagen aan thrillers. In feite was dit dus, in mijn leeservaring, eerder een detectiveverhaal over de zoektocht naar jezelf met een vleugje verleiding dan een romantisch verhaal met een vleugje spanning. Het verhaal haalt ook enkele zwaardere thema’s aan waardoor het meer diepgang heeft dan de doorsnee chicklit.
Stijl
Marijke heeft een hele vlotte schrijfstijl met de nodige humor. Het boek is ook netjes geredigeerd dus qua kwaliteit moet het zeker niet onderdoen. Qua Nederlandse termen viel het goed mee, alleen aan ‘sjekkie’ en ‘rode konen’ heb ik me gestoord. Geen noemenswaardige struikelblokken dus voor Vlaamse lezers! Kleine waarschuwing voor een nodeloos rokend randpersonage (roken is mijn pet peeve y’all) maar gezien het een boek voor volwassenen is en een randpersonage, zie ik het door de vingers met slechts een warning shot van Sheriff Vanessa. 😉
Conclusie
Dit boek had wat mij betreft net iets romantischer mogen zijn, maar de grappige momenten, ontroerende achtergrondverhalen en spannende elementen maken dat, in combinatie met een vlotte leesbaarheid, meer dan goed. Met nog een twintigtal pagina’s meer had het einde iets mooier afgerond gevoeld volgens mij, maar ik vond de afsluiter wel origineel en ik hoorde al dat er nog boeken komen in dit ‘universum’. Dus wanneer het zover is, keer ik met plezier en nieuwsgierigheid terug naar Rainbow Lake Town. Het was een leuk Canadees leesverblijf!
3,5* afgerond naar 4 op Goodreads!

Deel je troostvoorwerp en WIN ‘Op het Slappe Koord’

win op het slappe koord

Woop woop, giveaway time! (Lang geleden, hé?) Wie graag kans maakt op een paperback van Op het Slappe Koord kan nu zijn/haar kans wagen. Er zijn verschillende manieren om mee te doen:

  1. Reageer hieronder of op de Facebook-post met een verhaal over een voorwerp dat jou troost biedt in moeilijke tijden (bijvoorbeeld jouw comfort food, een specifiek boek dat je herleest als je droevig bent, een juweel met speciale betekenis). Voorwaarde is wel dat je ‘Op het Slappe Koord’ toevoegt aan je TBR op Goodreads en/of Hebban!
  2. Post een foto van jouw troostvoorwerp op Instagram met vermelding van de wedstrijd en de hashtag #OpHetSlappeKoord. Gelieve me ook even te taggen zodat ik je deelname zeker niet mis! 🙂

Uit de deelnames wordt per tien deelnames een winnaar gekozen. Dus 1-10 inzendingen -> 1 winnaar, 30-40 inzendingen -> 4 winnaars. Je hebt dus altijd een goede winstkans!

De wedstrijd eindigt op 31 augustus. De winnaar wordt persoonlijk op de hoogte gesteld. Verzending naar BE en NL.

Succes!

Nieuwe look!

Ik beleef echt een impulsief weekje. Zonet heb ik een nieuwe bril besteld én nu ook nog eens een nieuwe look voor de (lang verwaarloosde) blog! Ik wilde de uitstraling een beetje enten op de kleur van mijn chicklit Op het Slappe Koord en zo kwam ik uit bij een nieuw thema, een nieuwe banner en een nieuwe avatar op social media.

mijnbieb2019avatar

Het brilletje staat natuurlijk voor mezelf (of voor Harry Potter als je dat liever hebt, haha), de veerpen in de kopafbeelding staat uiteraard voor het feit dat ik auteur ben (en voor Vleugels) en de sparkles staan voor Edward Cullen. Nee, grapje, die staan gewoon voor een vleugje magie.

Normaal ben ik heel *duizend keer veranderen en uren aanpassen* als ik dergelijke dingen design, maar ditmaal ging het eigenlijk verbazingwekkend vlot. Hopelijk vinden jullie het resultaat een beetje leuk!

PS: Ik ontwerp ook blogbanners etc. op aanvraag, dus als je zelf ook op zoek bent naar een nieuwe loog voor je webstek, mag je me altijd contacteren via mail. Mijn freelancewebsite vind je hier: www.platypuscopy.be 

 

Opposite of Always (Justin A Reynolds) ***

Ik word zelden aangenaam verrast door een contemporary, maar voor Opposite of Always had ik best hoge verwachtingen. Vooral omdat er ook een fantasy-aspect aan zat (time travel à la Groundhog Day). Van de zonnige cover werd ik ook helemaal vrolijk. En aanvankelijk dacht ik echt dat het de goede richting op ging, want Justin A. Reynolds heeft een hele fijne schrijfstijl. Jong maar niet overdadig hip – een prima balans voor een YA-boek.

opposite

Schrijfstijl, check. Leuk concept, check. Helaas liet dit boek het afweten op vlak van plot. In de leesclub was bijna iedereen het er dan ook over eens dat het nogal een snoozefest was. De saaiheid in combinatie met de hoge meligheidsgraad (echt een overdosis aan fluff, dit) zorgde er helaas voor dat ik met moeite doorheen het middenstuk van Opposite of Always geraakte. Er gebeurde te weinig, was te veel herhaling en de relaties tussen de personages waren het allemaal nét niet.

Op een bepaald punt schuift Kate als love interest naar de achtergrond, terwijl de missie van Jack en zijn strained relationship met zijn ouders/vrienden meer naar voren treedt. Het hoofdpersonage doet daarbij best wel wat questionable dingen waardoor ik hem eigenlijk nogal een douchebag vond. Hierdoor zat ik niet meer echt te duimen voor een fijne uitkomst. Jammer!

Vooral de manier waarop hij zijn vrienden behandelt was echt wtf. Je kan natuurlijk “ach, het zijn tieners” als excuus proberen aanwenden, maar die vlieger ging voor mij niet 100% op omdat Jack wordt neergezet als een best matuur, braaf en verantwoordelijk personage. Sowieso was ik dankzij dit boek even héél blij dat ik geen tiener meer ben, want al die misverstanden en miscommunicaties, ugh nee, ain’t nobody got time for that when you’re pushing thirty. XD

Het einde kwam een beetje uit de lucht vallen: erg gemakzuchtig en dan nog zo’n “by the way” die je alles wat je gelezen had eigenlijk een beetje diminishte (ik vervoeg dit Engelse woord even op z’n NL’s sorry ik weet geen synoniem haha). Graag had ik toch een uitleg gehad over hoe de time travel werkte, niet omdat ik niet tegen vaagheid kan, maar wel omdat ik denk dat het het plot ten goede was gekomen om hier dieper op in te gaan.

Conclusie

Ik had meer verwacht, maar dankzij de schrijfstijl geef ik toch nog 2,5 sterren. Er zaten goede elementen in verscholen, maar je moest flink graven doorheen de corny dialogen om ze te vinden.

Mini-reviews met drie sterretjes

Weer een dosis mini-reviews voor jullie, oftewel: boeken waar ik niet bijster veel over te vertellen heb.

The White Rose (Amy Ewing) ***

roseEen paar jaar geleden zou ik hier een dikke vier voor gegeven hebben, want op zich is het echt een goed boek. Leuke worldbuilding, supervlotte schrijfstijl, likeable characters en wat je maar wilt. Maar uiteindelijk straf ik af op clichématigheid. Hier vond ik het overdreven een rip-off van THG, Chemical Garden en Red Queen. Dus heb ik ervan genoten, sure. Maar ik ben op een punt in mijn lezersleven dat ik toch iets meer originaliteit verwacht denk ik? Juuuust a smidge? Ugh dit frustreert me hoor want het boek was goed! Aargh!

 

 

 

De Vrouwen van Carhullan (Sarah Hall) ***

vrouwen

Dit was zo’n “gratis op het boekenfestijn”-boek. Mijn verwachtingen waren dus niet erg hoog, tot ik erachter kwam dat dit boek allerlei literaire prijzen gewonnen heeft. Terecht? Niet helemaal, wat mij betreft. Waarom laat literaire fictie zich toch zo vaak tekenen door vulgariteit? Geen slechte dystopie maar veel afstand tussen HP en lezer. Mss niet slecht gezien de rauwe gebeurtenissen, maar soit, ik miste dus wat emotie en restraint. De cover past totaal niet bij het verhaal. Maar wel een aanrader dus voor fans van harde dystopia!

 

 

Zes maanden zonder (Charlotte De Monchy) ***

zesVan deze auteur had ik al zoveel goeds gehoord! Ik nam dit boek dan ook vol goede moed mee op vakantie. Toch was het best teleurstellend. De setting was super, maar de personages en de manier waarop ze zich ontwikkelen waren helaas niet zo mijn ding. Het begin was nog wel leuk, maar dan ging de boek snel en sterk bergaf. Ik vond er niets romantisch aan en kon me totaal niet inleven in de personages. Jammer, want de schrijfstijl is vlot en het concept van “zes maanden zonder” had best leuk kunnen zijn!

 

Hashtag Hiernamaals: coverkeuzes!

Hashtag Hiernamaals – mijn vijfde boek intussen! – is alweer een paar weken te koop. Veel lezers lijken wel fan te zijn van de cover (yay!), dus het leek me leuk om eens een blik achter de schermen van dit ontwerp- en keuzeproces te tonen. Dit zijn de mock-ups die ik maakte om uiteindelijk tot het finale design te komen!

Cover 1

exthreaven squad 3

Toen Hashtag Hiernamaals nog ‘Exthreaven Squad’ heette, was de cover volledig anders. We zien silhouetten van alle personages (van links naar rechts Hadewig, Presley, Cleo, Gemma en Zizi) voor de hemelpoort staan. De cover was low budget gemaakt door mezelf om op Sweek te gebruiken en past wel erg goed bij het verhaal. Maar het is natuurlijk vrij basic, dus ik ben blij dat we voor iets moderners gegaan zijn!

Cover 2

hashtag hiernamaals

Aangezien de redesigns van de Vleugels-trilogie allemaal silhouetten vertonen, wilde we dat bij deze uitgave ook een keertje proberen. Eerst kwam ik hierop uit, maar het was echt niet wat het moest zijn. Wel zie je op de achtergrond al het doolhofpatroon dat uiteindelijk een plek in het binnenwerk gekregen heeft. Nog even verder zoeken dus …

Cover 3

hashtag hiernamaals elevator

Het volgende coveridee dat ik had was “iets met een lift”, omdat dit toch wel een belangrijk element is in het verhaal. Dit design was echter te kil en te thrillerachtig. En het doet me ook een beetje te hard denken aan 67 seconden, oeps!

Cover 4

hashtag hiernamaals4

Ik maakte nog een tweede versie met een lift, maar dan met een meisje (Cleo) erin dat door de kier gluurt. Dit voegt een menselijke touch toe en dankzij de wolkjes en glitters is het ook duidelijker dat het om een fantasierijk verhaal gaat. Persoonlijk vond ik deze mock-up ook wel heel leuk, maar het street team stemde zo goed als unaniem voor de uiteindelijke cover. En zo geschiedde!

Cover 5

hashtag hiernamaals cover 2

Zoals je wellicht weet is dit ‘m geworden! Ik ben zelf wel fan van de effen witte achtergrond, want dit valt denk ik wel redelijk goed op tussen andere YA-boeken van het moment. Ook matcht het mooi met de heruitgave van de Vleugels-trilogie. Het doolhof en de wolkjes die in double exposure zijn toegevoegd over het meisje heen geven aan dat het om een mysterieus verhaal gaat. Girly maar toch ook een beetje stoer!

Hopelijk zijn jullie ook allemaal het meeste fan van cover 5 😀 Laat me zeker weten wat je favoriet is (of welke je absoluut een flop zou gevonden hebben) in de comments!

 

 

 

Toffee (Sarah Crossan) ***

Lid zijn van twee leesclubs (Dear Book Nerd in Brugge en Magical Stories Hasselt) betekent dat je regelmatig eens een boek buiten je comfortzone “moet” lezen. Zoals deze Toffee, het eerste boek dat ik ooit las in vrije vers. Het wordt op 13/07 besproken in Standaard Boekhandel Hasselt.

toffee

Allereerst wil ik zeggen dat ik dol ben op deze cover. Hij is echt prachtig met dat shiny roségoud en hij springt eruit tussen andere YA’s, wat me zeker aanspreekt. Ten tweede de schrijfstijl … Tja, ik moet zeggen dat ik het me veel poëtischer had ingebeeld. (Ik heb voor alle duidelijkheid de Engelse versie gelezen). Het is natuurlijk vrije vers dus het is nu ook niet zo dat ik verwachtte dat het allemaal ging rijmen of zo, maar op zich vond ik er niet veel lyrisch aan. Het leken gewoon allemaal minuscule hoofdstukjes waarvan de zinnen in stukjes waren gehakt? Hier en daar wat ritmisch, maar veel minder dan ik verwachtte. Superirritant vond ik het feit dat dialogen niet werden aangeduid met aanhalingstekens. Eerste en laatste keer dan ik een boek lees dat dat doet, haha. Niet mijn ding!

Qua vorm was Toffee dus not my cup of tea, maar hoe zat het met de inhoud? Bwaaaa. De eerste helft (of mss zelfs wel 2/3de) is het echt een enorm depressieve hap om je doorheen te worstelen. Ik vond het allemaal niet erg aangenaam om te lezen en als het niet voor de leesclub was, weet ik niet zeker of ik zou doorgezet hebben. Het laatste stuk werd het een beetje beter, maar toch zal ik nooit fan zijn van dergelijke boeken die alleen maar lijken te bestaan om de lezer een slecht gevoel te geven/tot tranen te brengen. Ikzelf hou eerder van positieve, dromerige, romantische en avontuurlijke verhalen waarin ik aan de realiteit kan ontsnappen! Ik zal dus niet snel meer een boek van Sarah Crossan vastpakken, denk ik.

Ik geef dit boek 2,5 sterretjes. Ik had op Goodreads eerst afgerond naar beneden, maar heb die rating uiteindelijk veranderd naar 3: het is immers zeker geen slecht boek, gewoon totaaaal mijn ding niet. Eens benieuwd wat de rest van de leesclub erover te zeggen zal hebben!

Ongetemd (Liz Hartevelt) ***

Liz Hartevelt ken ik echt al suuuuperlang van op Twitter, maar haar boek had ik nog niet gelezen (schaam schaam). Toen ik nog eens zin had in een leesuitstap naar de wereld van New Adult, bracht ik daar eindelijk verandering in!

35569738._SR1200,630_

Altijd spannend iets te lezen van iemand die je (virtueel) kent en extra spannend wanneer het boek nét dat beetje buiten je comfort zone ligt. Toen het verhaal direct begon met een nogal in-your-face seksscène had ik dan ook zoiets van uh-ohhhh. 😀 Gelukkig wisselde het perspectief snel van Riley (de mannelijke love interest) naar Arabella (het vrouwelijke hoofdpersonage) en vond ik de hoofdstukken vanuit haar perspectief veel leuker en meer relatable.

Arabella is echt een goed uitgewerkt personage. Ze heeft net zoals in heel wat NA-verhalen een tragisch verleden waardoor ze moeite heeft om zich – letterlijk en figuurlijk – bloot te geven in een relatie. Maar in het gezelschap van roommate Riley ontwaakt dan toch een kant van haar die ze niet eerder kende … Op zich hou ik wel van dit type “sexual awakening”-verhalen, maar zo jammer dat Riley zo’n bad boy is! Veel mensen houden natuurlijk van die good girl/bad boy trope maar ikzelf kan me daar ietsje minder in inleven. Geef mij maar Mr. Darcy ipv Mr. Grey. 😉

Sowieso was het feit dat de love interest in een coffeeshop werkt (de soort zonder koffie, haha) voor mij als brave Belg wel een beetje een cultuurshock. 😀 Zoals jullie weten ben ik in mijn reviews ook streng op het romantiseren van roken, en trek ik daar normaal een volledig sterretje voor af. Omdat het hier een NA is ipv een YA en omdat Arabella wel degelijk iets van tegenwind geeft over dit onderwerp, heb ik maar een half sterretje afgetrokken. Toch vond ik het jammer dat het verhaal zich in zo’n “drugsmilieu” afspeelt. Als je dus fan bent van boeken over bad boys is dit zeker wel een aanrader, maar ik ben ik hier geloof ik iets te braaf voor, oeps. 😀

Gelukkig heeft Liz wel een enorm vlotte schrijfstijl waar ik meermaals jaloers op was, dus dat maakte er toch nog oprecht een heel fijne read van! Meermaals verraste ze me met haar kleurrijke vergelijkingen en grappige dialogen. Het verhaal zelf speelt zich vooral op het interne vlak af en draait dus sterk rond de gevoelens en innerlijke ontwikkelingen van de personages, niet zozeer op externe actie of gebeurtenissen. Hierdoor krijg je goed mee wat iedereen denkt, vooral ook omdat Liz het altijd treffend weet te verwoorden. Soms echt rake beschrijvingen en mooie beeldspraak gelezen in dit selfpubbed boek van eigen bodem!

Nog één klein nadeeltje in de marge: het feit dat de hoofdstukken midden in een gesprek switchen van perspectief. Ikzelf lees echt hoofdstuk per hoofdstuk, dus als ik na enkele chapters een leespauze inlaste en de volgende dag pas verder las, was het soms heel desoriënterend om midden in een conversatie weer in te vallen. Bingereaders zullen hier gelukkig geen probleem mee hebben.

Dus mijn advies? Lees ‘m in één keer uit. 😉

Schrijversupdate Hashtag Hiernamaals

Het is hier een tijdje (nog) stil(ler) geweest omdat ik op vakantie was (groetjes uit Kreta!) en omdat het over het algemeen gewoon echt een chaotische periode is geweest. Helaas weinig tijd om te schrijven aan mijn nieuwe YA Fantasy – die inmiddels 10K woorden telt – maar gelukkig wél tijd om de binnensijpelende reacties op Hashtag Hiernamaals op te volgen!

hashtaghiernamaals 7

Hashtag Hiernamaals was zo’n boek waarbij ik onder het schrijven regelmatig dacht van: is dit niet té crazy, te inhoudsloze fun, te luchtig? In een tijd waarin heel veel YA’s een politiek thema hebben, lijkt lezen opnieuw steeds meer een vehikel aan het worden om je sociale bewustzijn te verbreden. En da’s natuurlijk top! Er moet daarvoor zeker ruimte bestaan in boekenland. Maar toch blijf ik nog steeds van mening dat entertainment value voor mij persoonlijk (als lezer én schrijver) een grote drijfveer is dan maatschappelijke relevantie.

Soms “schaam” ik me daar een beetje voor, en ik was dan ook niet zeker hoe de reacties op mijn super random verhaal Hashtag Hiernamaals zouden zijn. Het toetst zeker wel ethische thema’s aan die hopelijk aanzetten tot nadenken (en/of dromen!) en ik heb mijn best gedaan om op organische wijze diversiteit te integreren, maar hoe je het ook draait of keert: het blijft gewoonweg een superfluffy avontuur dat ik geschreven heb vanuit een plek van fantasierijk plezier.

Gelukkig heb ik de indruk dat de meeste lezers dat plezier ook ervaren tijdens het lezen! Zelfs als je wel houdt van serieuzere boeken, kan het ook gewoon eens een leuke afwisseling zijn om op knotsgekke queeste te gaan in het Leven na de Dood. Dus stel je mentale GPS in op ‘fun’ en dan hoop ik dat dat precies de bestemming is waar Hashtag Hiernamaals je naartoe gidst.

Veel leesplezier en heel erg bedankt aan iedereen die al een recensie heeft achtergelaten – ik ben zo blij dat dit boek zijn doel niet compleet gemist heeft, dat het jullie enkele uurtjes schaamteloos entertainment én smiles heeft geschonken.

Veel liefs

Vanessa

PS: Het boek komt officieel uit op 17/06.