Schrijversupdate van een bewogen lente

Auteursfoto zomer 7

Niet echt het voorjaar dat we met z’n allen in gedachten hadden, hé? Toch is er de afgelopen maanden ook veel moois voor me gebeurt op schrijfvlak. Enkele langverwachte projecten naderen de finishline en enkele nieuwe schrijfuitdagingen zijn in gang gezet. Komt het met 2020 toch nog een beetje goed! (Knock on wood ;-))

Nieuwe chicklit … bij een uitgeverij!

Ik ben enorm dankbaar dat ik binnenkort een nieuw (full-length) feelgoodboek aan de wereld mag voorstellen via een uitgeverij waarvan ik al vanaf het eerste uur fan was. Wie-wat-waar hou ik nog heel even ‘under wraps’, want ik heb somehow nog steeds het idee dat het in rook gaat opgaan van zodra ik het luidop zeg; zó leuk is het gewoon! 😀

Wat het verhaalonderwerp betreft kan ik alvast verklappen dat het zich afspeelt op een locatie waar ik in 2019 op vakantie ben geweest … Gokje wagen in de comments? Het schrijven van dit boek was een waar plezier. Hopelijk wordt het lezen dat voor jullie ook!

Indie-zomerbundel ‘Zomerdromen’

Toen Lianne van Lianne’s Letters me vorig jaar benaderde met de vraag of ik een kortverhaal wilde aanleveren voor een zomerse verhalenbundel, was ik meteen enthousiast. Inmiddels is het bijna zover, want we mikken met ‘Zomerdromen’ op een releasedatum van 1 juni. Het wordt een ebook met 15 uiteenlopende verhalen die zich focussen op zomerromantiek. Vakantieliefdes op het strand, maar ook dichter bij huis.

Mijn verhaal heet ‘(Festi)val voor mij’ en gaat over een jonge vrouw die Verpleegkunde studeert. Tijdens haar vakantiejob op een festival ontmoet ze een Australische rocker die een grote invloed op haar latere leven zal hebben … Maar niet op de manier die je misschien vermoedt!

Je kan ‘Zomerdromen’ alvast toevoegen op Goodreads of Hebban.

En dan nu … 

Weer schrijven! Ik ben een tijdlang bezig geweest met een (somewhat) dark fantasy YA met sprookjesvibe en een miljoen perspectieven, maar dat manuscript was zo’n enorme worsteling dat ik even op de pauzeknop geduwd heb. In plaats daarvan schrijf ik sinds eind april aan een kerstverhaal.

Ho ho ho dus!

Series waarvan ik NU seizoen 2 nodig heb

Afbeeldingsresultaat voor netflix logo

Tijd om te Netflixen hebben we intussen genoeg, toch? Maar des te groter is de frustratie wanneer je een geweldige nieuwe serie ontdekt … die nog maar één seizoen telt. Nóg groter is de frustratie wanneer je aan het googelen slaat en ontdekt dat er misschien helemaal geen tweede seizoen komt, of dat de timing hiervan ergens in de veel te verre toekomst ligt.

Van deze series snak ik alvast naar een vervolg!

What/if

Deze serie maakte best wel een grote impact toen het eerste seizoen uitkwam. Het verbaasde me dan ook dat er geen concreet nieuws is over deel 2. SPOILER ALERT ALS JE DEEL 1 NIET GEZIEN HEBT: Wel las ik in een interview wat de plannen hiervoor zijn qua script en waaaaauw dat heb ik echt nog nooit eerder in een serie gezien. Ze zouden namelijk alles uit seizoen 1 opnieuw beleven maar dan dat de personages andere keuzes maken. De titel van de show zorgt op die manier voor een aha-momentje. Zo benieuwd!

Tidelands

Dit is weer zo’n serie waarvan het ‘onbekend’ is of er nog een tweede seizoen gaat volgen, maar gezien deel 1 alweer een hele poos geleden is, vermoed ik niet dat we er nog op mogen hopen. Tidelands is een Australische productie en heeft daardoor best een aparte vibe. Het gaat over sirenes en bevat wel wat naakt/bloed/geweld, maar toch vond ik het een hele unieke en sterke serie die ik met plezier gekeken heb. De hoofdactrice is ook zeker een plezier om op het scherm te zien.

Spinning out

Deze serie kijk ik momenteel en ik heb nog maar 3 afleveringen te gaan dus HUILEN. Want hier weten we het wél zeker: er komt geen tweede seizoen … Enorm balen, want dit is een verfrissend YA-verhaal met steengoede acteerprestaties. Het schaatsen is zo mooi, de romance is lit, de soundtrack is geniaal, er is aandacht voor mental health, January Jones is magnifiek … Ik hou echt van deze serie. Superjammer dat er geen vervolg komt. Why Netflix, why?

The new Legends of Monkey

Deze YA-serie is eigenlijk een beetje zoals een Disney-film? Een draait rond een vrij onnozele en kinderachtige queeste, maar is ook grappig en bevat een kleurrijke cast aan personages. Ik vind het dus wel een prima serie om te kijken na de yoga – niet te lang (zodat ik op tijd kan gaan slapen) en toch voldoende entertainend. Als ik me niet vergis is er wel degelijk bevestigd dat er een deel twee zou komen, maar dat lijkt wel een poosje te duren … Aanrader voor YA-fantasyfans en Disney-liefhebbers die avontuurlijk willen chillen!

The A-list

Ook dit is eerder brainless kijkvoer, maar hé, ook dat heeft z’n waarde – zeker nu het nieuws al “spannend” en dystopisch genoeg is. De productiewaarde van The A-list is waardeloos en de acteerprestaties zijn ZO SLECHT, maar toch ga ik zeker naar het tweede seizoen kijken. Because that’s just how I live my life.

The Circle & Love is Blind

Confirmed! Alle liefhebbers van realityshows zijn hiermee in de wolken, want wauw, dit waren me twee pareltjes van formaat. BABE.

Van welke serie snak jij naar een tweede seizoen? 

Eerste schrijversupdate van 2020!

SELFIEe

Een nieuw jaar, een nieuwe … Nee dat slaat nergens op, want datumaanduidingen zijn random en helaas is 1 januari niet het resultaat van een of andere kosmische reset. Dus blijven we ook dit jaar gewoon verder schrijven. 🙂 Met een helaas wat slechtere gezondheid dan vorig jaar, maar wel meer schrijfmotivatie.

Het winnen van die kortverhaalwedstrijdjes heeft me op schrijfvlak veel goed gedaan. Ik had enorm het gevoel vast te zitten in mijn auteurscarrière, alsof ik mijn plafond had bereikt. Het was dus heel leuk om een schouderklopje te krijgen vanuit Loft en Hebban! Alleen zorgde het winnen van twee wedstrijden ook voor twijfel …

Na de Loft-wedstrijd had ik zoiets van: oké universum, I hear ya, I zal in 2020 eens proberen focussen op chicklit (immers echt wel mijn andere schrijfpassie naast YA) en kijken waar dat me brengt. Hernieuwd enthousiasme en doelgerichtheid, check!

Ik maakte van het momentum gebruik door meteen aan een nieuwe chicklit te beginnen. Tot mijn schaamte betekent dat dat ‘Op Sleeptouw’ weer op de backburner staat … Maar ik moet deze kans nu even grijpen. Het ijzer smeden wanneer het heet is, en zo. Hopelijk begrijpen jullie dat!

Momenteel staat de teller na iets meer dan een maand op 35k. Daar ben ik enorm tevreden mee, ook aangezien ik weet dat de kwaliteit goed zit. Ik geloof heel erg in dit verhaal en na vorig jaar lang geworsteld te hebben met mijn supercomplexe YA Fantasy, was het een verademing weer lekker door te kunnen schrijven.

Maar toen won ik dus óók de wedstrijd van Hebban, haha! En dat was een YA-verhaal dus … Ik zal me in 2020 toch echt moeten zien te klonen. Een oorlog voeren op twee fronten is lastig, zo ook is het moeilijk om tegelijkertijd door te breken in twee verschillende genres met twee verschillende doelgroepen.

Dringt een keuze zich op of verbeeld ik me dat maar? Ik hoor graag wat jullie ervan denken!

Merry Christmas met een gratis kerstverhaal!

80020607_2769826223064143_8731143457311031296_n

Hohoho, fijne kerst lezers en lezerinnetjes!

Een paar dagen geleden kreeg ik weer eens superleuk schrijfnieuws. Enkele maanden geleden had ik immers min of meer tegelijk meegedaan aan twee kortverhaalwedstrijden: de feelgooddecemberwedstrijd van Loft en de Hebban-kerstchallenge.

Begin deze maand kwam het absurd leuke nieuws dat ik die van Loft gewonnen had. Twintig dagen later kwam het nog absurdere nieuws dat ik die van Hebban óók gewonnen had? Greedy van me, sorry daarvoor, maar de schrijfgoden willen blijkbaar compenseren voor het rotjaar dat ik heb gehad, waarvoor dank 😀 Hoera dus!

Het beste aan dit nieuws voor jou is dat je mijn kerstverhaal en nog vier andere short stories in diverse genres GRATIS kan downloaden op Hebban. Normaal zijn de adventcadeautjes maar één dag beschikbaar, maar deze is wel permanent downloadbaar.

alternatieve kerst

Over mijn verhaal: De Kerstacademie

Persoonlijk zou ik aanraden het verhaaltje eerst te lezen en je erdoor te laten verrassen, maar bij deze toch een woordje uitleg. De wedstrijd gaf een startzin mee, die ik deels gebruikt heb (maar dan herschreven) om het verhaal te beginnen. Verder ging mijn fantasie al snel de richting uit van een school voor kerstmannen – en vrouwelijke kerstelfjes – in spe. Het is dus weer eens een echt YA-verhaal geworden!

De worldbuilding is geworteld in fantasy, maar het focuspunt van dit kortverhaal is toch wel echt de romance. Het was trouwens de eerste keer dat ik een m/m-relatie schreef! Ik voelde aan Archie gewoon al heel snel dat dat was wie hij was. Oké en misschien zaten Simon Snow en Baz ergens in mijn achterhoofd because I ship them so hard. Hopelijk heb ik het een beetje oké aangepakt op de 2000 woorden die we mochten gebruiken, want het is natuurlijk geen own voices …

Alleszins vond ik het geweldig leuk om te schrijven over deze magische school. Archie en Thy hebben ook gewoon een klein beetje mijn hart gestolen deze kerst. Hopelijk doen ze hetzelfde bij jou! Merry Xmas!

PS: De ratings van de bundel zijn tot nu toe niet zo wauw, maar hé, ik ben er toch maar mee in de Hebban-ranking geraakt, wat best een beetje onwerkelijk voelt. 😀 #feestje

hebban rank

 

Een maand zonder Twitter

Ik ben behoorlijk Twitter-verslaafd. Of moet ik nu zeggen wás behoorlijk verslaafd? Onlangs besloot ik vrij impulsief even af te kicken van alle drama- en informatie-aanvallen die je via dat medium bereiken. Op 19 november trok ik de strekker eruit met de bedoeling dit tot na mijn verjaardag (de 11de vol te houden).

Stoppen met “denken in tweets”

Ik betrapte mezelf erop dat ik nog best lang bleef denken in termen van “oh dit zou een goede tweet zijn” en ik het al helemaal uittypte in mijn hoofd. Om hiermee om te gaan typte ik die gedachten in het begin in een notitie op mijn gsm. Gelukkig duurde dat maar een dag of twee, haha.

Automatisme afleren

Je wilt niet weten hoe vaak ik op mijn desktop een nieuwe tab opende en ‘tw’ typte op naar Twitter te gaan. Gelukkig was ik uitgelogd dus kon ik niet echt in de verleiding komen om toch even te spieken. Maar gek gewoon hoe je brein dat beslist te doen zonder dat je er zelf echt een bewuste keuze in maakt?

Paar keer bewust ingelogd

Omdat ik wel nog steeds door mensen gementioned werd, heb ik me een viertal keer kort ingelogd om hartjes te geven aan de mensen die me vermeldden. Snel weer uitgelogd hoor, I promise! De verleiding om te scrollen was eigenlijk niet eens zo heel erg groot. Vanaf het moment dat ik die feed zag had ik eigenlijk al zoiets van not today.

Misschien iets meer Instastories?

Ik denk dat ik misschien iets meer instastories maakte dan pre-afkickmaand, maar nu ook niet om te zeggen zooooo veel meer. Ik ben nu eenmaal niet iemand die graag met haar hoofd op camera komt en alleen maar written stories werken gewoon niet supergoed als je kwantiteit hoog ligt.

En nu?

Ik ben volledig afgekickt van het tweeten+scrollen en merk echt wel een groot verschil bij mezelf. Momenteel voel ik nog niet de neiging om terug te keren, maar Twitter helemaal afzweren en verwaarlozen is ook niet mijn bedoeling. Het is en blijft een handig medium om snel op de hoogte te blijven, de nieuwste Twitter-memes te ervaren en contact te houden met schrijvers, lezers en bloggers. Sinds 16/12 ben ik er dus sporadisch weer te vinden. Maar bij voorbaat mijn excuses als ik voortaan net iets trager reageer 😀

Aan welk socialmediakanaal ben jij het meets verslaafd? 

Frozen 2: verrassend volwassen

Heb ik mijn dertigste verjaardag in de cinema doorgebracht met Elsa en Anna? Mmmmisschien. Zo zie je maar, je bent maar zo oud als je je voelt. In dit geval: ik voel mij disneydertig. Maar ik wilde het dus eigenlijk hebben over enkele mooie en diepzinnige kantjes van Frozen 2. 

[DIT BLOGJE BEVAT DIKKE VETTE GULZIGE SPOILERS]

b2630b2c-0a12-11ea-a12a-791c6a1b3ffe_web_scale_0.0433557_0.0433557__

[IK MEEN HET VAN DIE SPOILERS]

De emotionele onzekerheid van Anna

Anna is de optimist van de groep, maar na wat ze heeft meegemaakt met Hans is het niet meer dan realistisch dat ze wat emotional scar tissue heeft. Haar relatie met Kristoff is dan ook niet perfect: soms neemt Anna’s onzekerheid echt de overhand en staat die arme Kristoff met zijn mond vol tanden. Gelukkig is reindeer boy een geduldig vriendje. Ik vond het erg mooi te zien dat ze hun eigen troubles hebben maar aan het eind van de dag wel gewoon aan elkaars zijde staan. Kristoff die vraagt ‘What do you need’ wanneer ze elkaar na een ruzie voor het eerst terug zien is what we all need.

Een stapje terugnemen is oké

Als je eerste instinct is om te fronsen wanneer Elsa haar kroon opgeeft: welkom in de burn-outmaatschappij waarin een stapje terugzetten wordt gezien als een automatische fail. Ik moet zeggen dat ik het zelf ook best vreemd vond in eerste instantie, ze was immers “gemaakt om koningin te zijn”. Toen pas besefte ik hoe fucked up dat is. Lieve Elsa, je was niet gelukkig als queen dus fuck dat en ga lekker in het bos wonen. Doe je ding. I salute you.

Een liedje over depressie

Wanneer Anna het even niet meer zag zitten, zong ze het liedje The Next Right Thing. How to rise from the floor when it’s not you I’m rising for. Just do the next right thing. Damn, I felt that. 2020 was een duister jaar voor mij en ik heb rond de zomer echt heel erg diep gezeten. Jammer dat ik dit liedje toen niet had, want ik denk oprecht dat het me geholpen zou hebben. Langs de andere kant: gelukkig maar, anders zal ik wellicht onverklaarbaar hard te wenen in de cinema. Kan best awkward zijn.

Check your privilege

Anna en Elsa leren dat hun voorvaders niet zo moreel verantwoord gehandeld hebben in het verleden. Hun glorieuze koninkrijk heeft fouten gemaakt met betrekking tot de behandeling van de Northuldra, en daarin zal ik toch wel zekere parallellen met situaties omtrent kolonialisme en bv. de behandeling van Native Americans in de VS. Ik ken zelf niet genoeg van de problematiek om daar dieper op in te gaan, maar ik wilde even aanstippen dat ik het wel knap vond dat ze dit in een Disney-film verwerken aan de zijde van de helden en niet de zijde van de slechterikken. Hoera voor nuances!

Finally some fucking appreciation for Jonathan Groff

De stem van Jonathan Groff verdient elke award die menselijk mogelijk is en ik heb altijd een diep onbegrip gevoeld voor het feit dat hij in deel 1 niet meer zong dan ‘Reindeer are better than people’. Man man, wat een onrecht. In deze film werd dat gelukkig goedgemaakt: hij mag hier en daar meezingen en krijgt zelfs zijn eigen nummer. Grappig eigenlijk ook dat er twee acteurs van Glee in the main cast zitten. Gleeks, I see you.

Twee van mijn favo artiesten op de soundtrack

Ik ben enorm fan van zowel Panic! at the Disco als Kacey Musgraves dus het nieuws dat ze allebei een liedje voor de commerciële soundtrack zouden zingen BLEW MY MIND. Hoe shitty 2019 was op persoonlijk vlak, zo geweldig was het op muzikaal vlak (thank you Taylor Swift, Brendon Urie, Kacey Musgraves en Ben Platt). Dit is daar nog maar eens een bewijs van. Ik vind het ook gewoon zo schattig dat Brendon, die een grote Disney-nerd is, een Disney-song mocht inzingen. LIVE YOUR BEST LIFE BRENDON YOU DESERVE IT.

Conclusie

Frozen 2 heeft best veel diepere lagen. Op het eerste zicht vond ik de verhaallijn met de Northuldra een beetje all over the place omdat het geheel naar mijn gevoel ook niet helemaal de structuur van andere Disney-films volgt. Er waren eigenlijk twee verhaallijnen die door elkaar zaten en allebei even belangrijk waren, waardoor het tempo een beetje vreemd was. Met bijna 2 uur was het ook best lang voor een “kinderfilm”. Maar hoe dan ook vond ik de film echt fantastisch. De herfstkleuren zijn mooi, de liedjes geniaal en de boodschappen die erin verwerkt zitten zullen jong en oud kunnen beroeren.

En tot slot nog dit: SAMANTHA :’)

 

 

Schrijversupdate: 1x gewonnen, 1x verloren!

Verloren …

NaNoWriMo wasssss … geen succes. Het begon vrij goed, maar al snel zakten mijn wordcounts een beetje in en werd het moeilijker om elke dag tijd vrij te maken voor schrijven. Tijdsgebrek ging zo al snel hand in hand met motivatiegebrek want dit verhaal (een YA Fantasy) is echt een struggle. Uiteindelijk schreef ik 14k in de eerste elf dagen van NaNoWriMo. Wat eigenlijk nog altijd zot veel is als ik het vergelijk met hoe weinig ik dit jaar geschreven heb! Ik ben dus tevreden met de geboekte vooruitgang, zelfs al heb ik technisch gezien heeeeeeel hard verloren.

nano

Gewonnen! 

Gelukkig was er ook goed nieuws: ik won de decemberwedstrijd van Uitgeverij Loft! Opdracht was een kortverhaal in decembersfeer. Ik diende mijn verhaal ‘Kaneel’ en had totaal niet verwacht dat ik er ooit nog iets van zou horen, maar toen kwam het mailtje dat het somehow was uitgeroepen tot leukste verhaal? HOE??? Ik was zo blij! Loft is een keitoffe uitgeverij van ebooks en audiobooks met auteurs zoals Marijke Vos en Petra Kruijt. Het is dus een enorm mooi compliment dat ze mijn feelgoodverhaaltje wisten te waarderen. Je kan ‘Kaneel’ lezen op hun Facebookpagina!

loft

Mini-reviews feelgood

romans

Echte Liefde vind je in de Boekhandel (Veronica Henry) 3,5*

Dit boek swapte ik ooit in een ver verleden met Zwartraafje. Het lag op me te wachten voor een rainy day en onlangs was het zover. ‘Echte Liefde vind je in de Boekhandel’ wordt verteld vanuit een resem personages uit hetzelfde schattige Engelse dorpje en kent daardoor ook een erg trage aanloop. Het was misschien niet helemaal wat ik ervan verwacht had (ik verwachtte meer romantiek), maar uiteindelijk is het wel een prima feelgoodboek voor tussendoor. Alleen jammer dus dat je door de veel POV’s niet meteen de nood hebt aan verderlezen, want je weet toch nooit op voorhand bij wie je uitkomt. Niet slecht dus als slow relaxboek, maar een aanrader? Mbwah.

Bestemd voor mij (Chantal van Gastel) *****

Impulsief ebooks kopen: ik kan dat. Van deze aankoop (hij was in promotie!) heb ik alleszins geen spijt want wauw, wat een mooi verhaal. Ik hou heel erg van verhalen die zich afspelen tijdens een vriendinnenweekend. Oké, je hebt daarin bepaalde clichés, zodat er altijd wel een van de dames stiekem zwanger blijkt te zijn. Maar ‘Bestemd voor mij’ is de perfecte mix tussen dergelijke clichés en net het doorbreken van die clichés. Dit boek zit tsjokvol emoties of every kind. Ik heb er echt van genoten. Alleen vroeg ik me af in welk land het zich afspeelt? Soms leken ze Nederlandse gewoonte etc. te hebben, maar dat strookte dan niet helemaal met de locatie die toch vlakbij hun echte thuis leek te zijn. Detail natuurlijk. I loved it.

Broken Sky & Darkness Follows *****

broken sky

Heb je al ooit een verhaal over astrologische nazi’s gelezen? Bet you haven’t! Broken Sky is de geniale dystopische trilogie die L.A. Weatherly schreef na haar succesvolle Angel Trilogy (één van mijn favorieten!). Het duurde lang eer ik erin begon, maar eenmaal het zover was gebeurde er iets dat ik al lang niet meer had meegemaakt: ik las binnen de maand het vervolgdeel! Dat lijkt misschien geen big deal, maar ik laat met gemak jaren tussen boek 1 en boek 2 wanneer het me slechts matig boeit.

Broken Sky is deel 1 en het speelt zich af in een alternatieve versie van Amerika. De vibe is heel erg 1940’s en dat is best origineel in YA-land als je het mij vraagt. Ik genoot enorm van het ouderwetse woordgebruik – niet storend maar wel subtiel sfeerscheppend – en van de world building. Het bevat zeker typische dystopian YA-elementen, maar toch komt het verfrissend op me over. Bij de Angel Trilogy had ik hetzelfde gevoel.
Darkness Follows is deel 2 en véél duisterder dan zijn voorloper. Beeld je de meest hartverscheurende stukjes van The Hunger Games in en je kan je ongeveer inbeelden hoe het lezen van dit boek voor mij voelde. Ik vergelijk niet snel met THG want die reeks blijft natuurlijk uniek, maar wat mij betreft is deze trilogie zeker een aanrader binnen hetzelfde genre. De parallellen met de holocaust en het besef dat deze situaties helemaal niet zo fictief zijn, zorgt voor extra impact.
Na het duistere deel 2 moest ik even pauzeren met een Royals-boek van Erin Watt – ik had écht iets luchtigs nodig! – maar binnenkort ga ik zeker in deel 3 (Black Moon) beginnen. Dat is een dikke pil, maar voor één keer schrikt me dit niet af. L.A. Heel benieuwd!