Uncategorized

Blogtour ‘Verstrengelde Vleugels’ bloemlezing!

Mooie zinnen schrijven: als auteur wordt het ergens een beetje van je verwacht, maar heel wat bloggers kunnen er ook wat van hoor! In de blogtour rond Verstrengelde Vleugels stonden zoveel lovende woorden verzameld dat ik het tijd vond om ze ook op mijn eigen blog even te bundelen, zodat jullie ervan kunnen meegenieten! Oké en natuurlijk is het ook een KLEIN BEETJE RECLAME (echt maar 99% of zo, I swear).

Dankjewel aan alle lieve bloggers die mijn boek gelezen en gerecenseerd hebben, you guys are the best ❤ De credits van deze mooie fotocollage gaan dan ook naar jullie allemaal, want zulke creatieve bookstagrams zijn bovenop de recensies zelf echt nog een awesome kers op de taart!

vleugels collage

Ik zal Lucy en Max missen. Het was zeker de moeite waard om zo lang op te wachten op de finale boek.

De Boekentrommel
Het fantasie genre is er doorgaans een die ik niet echt waarderen en begrijpen. Het sluit niet aan bij mijn interesses en ik kan mij gewoon niet vinden in die gedachtegang. Maar…. het is Vanessa Gerrits gelukt om deze fantasie blokker verslaafd te krijgen aan haar trilogie. Wat een reeks!

Het verhaal was gelijk spannend. Het duurde niet lang voordat er actie in het verhaal kwam en dat vond ik leuk, want ik voelde hierdoor ook echt de drang om door te lezen. Daarnaast eindigen de hoofdstukken bijna altijd met een cliffhanger, waardoor ik altijd zoiets had van ‘oké, nog één hoofdstuk dan’.
Confessions of a serial reader
Dit verhaal zit echt super goed in elkaar. De spanningsboog blijft van begin tot einde strakgespannen en je wordt als lezer zonder genade meegesleurd in de avonturen van Max, Lucy en hun vrienden en vijanden. De vaart in het verhaal is hartstikke vlot waardoor je pagina’s om blijft slaan. Ik heb het verhaal echt in één ruk uitgelezen. De ontknoping aan het einde was trouwens ook echt erg mooi en deed me het boek met een grote glimlach dichtslaan.
Ik heb gelachen en brokken weggeslikt vooral het einde raakte mij zeer.  Lucy laat zien dat niet alleen Max haar goedheid verdiend en persoonlijk smelt ik nog steeds een beetje bij de liefde tussen engel en kraai.
Hoewel het verhaal zich 19 jaar later afspeelt, weet het verhaal je vanaf het eerste moment weer in diezelfde sfeer mee te slepen als de eerste boeken. Ze weet je te overtuigen van een prachtige, onmogelijke liefde en een band die zo sterk is.
De gedetailleerde schrijfstijl was terug een grote pluspunt. Wat me wel opviel was de verandering van de personage in enkele opzichten. Ik kreeg een sterk geëvolueerde Lucy te krijgen: Volwassen en een immens sterke wil. Het fragiele meisje dat ik in het begin kreeg, leek voorgoed te zijn verdwijnen. En Max blijf nu eenmaal een knappe raaf. * Smul Smul*
Verstrengelde vleugels neemt je voor de laatste keer mee naar het leven in de Korf. Heerlijk om op een zomeravond buiten te lezen en te ontspannen. Een serie op lekker mee op vakantie te nemen.
Ik heb een zwak voor engelenverhalen, altijd al gehad. Maar ook de kraaien mogen er wederom zijn. Deze soort van badguys met een klein hartje, steampunkelementen en een monster van Frankensteinlook hebben mijn hart veroverd (ik geef Harmen de schuld) en dit heeft de dynamiek in de trilogie echt fantastisch gemaakt. Ook in dit boek kwam dit weer erg goed tot hun recht, maar maken we ook kennis met andere bijzondere wezens, vooral degene waar kraaien ledematen van pikken. Dit zorgt voor een fantasiekrijk geheel waar ik geen genoeg van kon krijgen.
Ik houd normaal niet van al te veel wisselende POV’s waardoor ik wat twijfelend was in het begin maar uiteindelijk komt dit het verhaal echt ten goede en geeft het echt een meerwaarde voor het verhaal. Favoriet personage doorheen de trilogie: Harmen (of moet ik Harmen-Belle Vérona zeggen 😉 )  Ik zie hier echt wel potentieel voor een aantal spin-offs van bepaalde OTP’s en personages (no spoilers) ;).
Dit is weer een boek vol liefde, romantiek en spanning. Ook de humor is weer erg leuk. De manier waarop problemen werden opgelost vond ik bijzonder origineel en de manier waarop de bijpersonages in elkaar zaten ook. Ik vind dit dan ook een heel mooi slot van de trilogie, dat me met een tevreden gevoel achterlaat.
En dat einde. Oh.Em.Gee. Hoe hard ik heb gehuild ga ik je niet vertellen, maar geloof me dat ik redelijk wat tranen heb gelaten. Lucy en Max behoren al zo lang tot mijn leven en maken voor mij zeker onderdeel uit van mijn vriendschap met Vanessa dat het toch een beetje bitterzoet was!
Over spanning gesproken heeft Vanessa ook weer alles mooi verdeeld. Je hebt op geen enkel moment het gevoel dat het verhaal saai wordt. De spanningsboog blijft voldoende opgespannen, zodat je toch door leest ook al zei je een half uurtje geleden dat het je laatste hoofdstuk zou zijn
Dit deel is veruit het spannendste van de serie. Wat een ongelooflijk goed verhaal. Er zit veel vaart in, er zijn zowel spannende als emotionele gebeurtenissen en Vanessa Gerrits weet het verhaal zo te brengen dat je door móet lezen. Je wilt gewoon weten hoe het afloopt.
Max en Lucy vliegen je letterlijk al tuimelend naar een hartverwarmend einde en spannend plot. Het is een bovennatuurlijk verhaal die, net zoals zijn voorgangers, de lezers nog makkelijk zullen bijblijven.
Advertisements

One thought on “Blogtour ‘Verstrengelde Vleugels’ bloemlezing!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s