Uncategorized

Zielverzamelaar (Mascha Schoonakker) *****

zielverzamelaar-merkteken

Het was best wel lang wachten vooraleer ik de winnaar van de Storm Publishers schrijfwedstrijd op mijn TBR kon smijten. Maar van zodra ik de korte omschrijving van het plot las, wist ik dat dit boek precies in mijn straatje zou liggen. En jep, het was geweldig! Boeken van eigen bodem blijven me verrassen met hun inventiviteit en kwaliteit, en da’s bij Zielverzamelaar (gelukkig!) niet anders. In tegendeel: dit was één van de beste YA-boeken geschreven in de Lage Landen die ik tot nu toe op mijn leesbordje kreeg.

Als je me vraagt dit boek te omschrijven, zou ik het bestempelen als een mix tussen The Mortal Instruments (de runes op de huid en het onzichtbaarheidsprincipe en zo), Beautiful Creatures (sfeer/setting en “machtsverhouding” meisje/jongen) en last but not least mijn eigen Wattpad-verhaal Zand (want, je weet wel … zand en zo, haha). Aan die drie verhalen deed het me het meest denken, maar toch is Mascha Schoonakker erin geslaagd een verrassend origineel boek neer te zetten.
Het idee van de Zielverzamelaars vond ik dan ook perfect uitgewerkt! Je krijgt mondjesmaats de info (prima, gelukkig geen infodump) en wordt met elke pagina een beetje dieper het mysterie ingezogen zonder dat het ook té vaag wordt. Je weet net genoeg om verder te kunnen in het verhaal, maar nooit te veel. Geen gemakkelijke evenwichtsoefening – eentje waar ik in de Vleugels Trilogie ook wel wat geworsteld heb – maar deze debuutauteur slaagt er wonderwel in om de balans te houden. Knap!
De schrijfstijl is erg prettig, ik ervaarde weinig tot geen struikelblokken naar taalgebruik toe ondanks dat het een “Hollandse” en niet Vlaamse auteur betreft. Alleen het woordje ‘bordestrap’ kende ik niet, maar nou ja, een trap is een trap, I guess?

De enige kritiek die ik heb, is dat ik geen band voelde met het hoofdpersonage Gwen. Het is niet altijd makkelijk om een vrouwelijk personage te schrijven dat in een verdoken, magisch onderdeel van de wereld leeft en daar een belangrijke rol in speelt, terwijl je haar toch voldoende ‘relatable’ houdt. Ik denk dan natuurlijk aan mijn eigen Lucy: een Beschermengel van beroep, maar nog steeds gewoon een jong meisje. Hoe schrijf je dat? Goede vraag. Ik kan ook niet zeggen wat het precies is dat ‘miste’ aan Gwen. Gelukkig was Max (niet mijn Max, maar die van Mascha, haha) wel verfrissend snugger en menselijk. Zijn reacties op bepaalde situaties vond ik precies goed. Emma vond ik dan weer een zeer vervelend personage. Van Xander, Laila en Kamil lees ik graag meer in de volgende boeken, want zij hebben volgens mij nog veel in hun mars!
Het einde van het boek vond ik wel vrij abrupt en dat was ergens wel spijtig. Het was niet voldoende afgerond naar mijn gevoel, noch was het een cliffhanger. Het was gewoon opeens klaar, doei. Net als deze recensie dus. Doei!
Advertisements

One thought on “Zielverzamelaar (Mascha Schoonakker) *****

  1. Ik ben het heel erg met je eens, het las heerlijk weg! Zelf kan ik niet wachten op deel twee, 😄.
    (Sorry, kan je mijn andere bericht verwijderen? Blijkbaar was ik ingelogd met een heel oud wordpress account..😅)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s