Uncategorized

Ready Player One (Ernest Cline) *****

readyplayeroneToen ik erin begon had ik de eerste pagina’s meteen zoiets van WAUW. Echter bekoelde mijn enthousiasme in de infodumps over Haliday. Ik snap wel dat dat ergens nodig was, maar toch knapte ik er een beetje op af. Zoooo veel references die ik niet snapte … Tja, dan krijg je toch al snel het gevoel alsof het hart van het boek ergens onbereikbaar ligt. Maar eenmaal ik over die heuvel was, kwam ik echt in het verhaal. En vanaf toen genoot ik er weer verrassend veel van! Je moet die eighties stuff eigenlijk gewoon als fantasy beschouwen. Dan leest het als een trein!

Wat ik ook verfrissend vond: EIN-DE-LIJK een boek dat niet liegt op de cover. Meestal plakken uitgeverijen er dan van die praatjes (*hoest* leugens) op zoals “Voor fans van Twilight!” of “Move over Hunger Games!” en is het echt zo onaccuraat dat ik ervan moet huilen, maar dit boek levert exact wat het belooft. The Matrix meets Charlie and the Chocolate Factory. Jep. Punten voor correctheid! (Minpunten wel voor de typfoutjes, want die waren er best wel veel. Stuk of 3, 4? En dan nog zo’n erge: misschien met maar 1 S! Aaaaah. 😀 Maar oké oké, dat is de schuld van de uitgeverij, niet de auteur. Gaan we dus geen sterretjes voor aftrekken hoor.)

Tof trouwens om nog eens een standalone te lezen. Langs de ene kant had ik graag een vervolg gehad om nog geen afscheid te moeten nemen van deze coole fictieve wereld(en) en personages, maar langs de andere kant (en die kant overweegt) heb ik onwijs veel respect voor het feit dat de auteur het niet tot een langgerekte trilogie per sleutel/poort heeft gemaakt. Nu volgt alles elkaar zo rollercoaster-gewijs snel op dat je leeservaring echt als een wervelwind aanvoelt, en net dat is echt één van de sterkste punten van dit boek.

Verder is het ook een opmerkelijk positief ingesteld boek. Er gebeuren erge dingen, for sure, maar de ondertoon is hoopvol en gebaseerd op vriendschap, fair play en doorzettingsvermogen. Zelfs gender equality en diversiteit komen hier echt op een heel ongedwongen, authentieke manier naar voren – iets wat onwijs moeilijk is om goed te doen. Voor mij was tot dus ver quasi alleen Michael Grant (de auteur van Gone) hierin geslaagd. Ernest Cline is dus in zeer goed gezelschap ‘at the top’!
Conclusie: een zeer aangename verrassing (queesteboeken zijn altijd leuk) en ik kijk massa’s uit naar de film (hope they don’t fuck it up)!
Advertisements

3 thoughts on “Ready Player One (Ernest Cline) *****

  1. Dit boek lijkt me ook zo leuk, telkens als ik hem tegenkom in de boekhandel sta ik weer te twijfelen of ik hem ga aanschaffen en telkens zet ik hem weer terug op de plank. Maar na jouw recensie gelezen te hebben, denk ik dat ik de knoop maar eens moet doorhakken en hem moet gaan lezen :).

  2. Dit boek staat al een tijdje in mijn notitieboekje met alle titels van boeken die ik ooit nog eens wil lezen. Ik hoop er echt nog eens een keer aan toe te komen. Al vraag ik me nu wel af hoeveel van de referenties ik ga kunnen volgen. 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s