Uncategorized

Vertrouw je me?

tumblr_o182e47TI81qj4315o1_500

Vertrouwen tussen een lezer en auteur is een fragiele band. Het kan breken – bijvoorbeeld wanneer je favoriete personage het loodje legt, of je OTP uit elkaar gescheurd wordt op hartverbrijzelende wijze. Soms kan het ook weer vastgelijmd worden, maar meestal blijf je dan toch verder lezen met dat vleugje argwaan van ‘niemand is veilig’. Je hebt ook een ander soort van vertrouwen, het vertrouwen dat je toekent aan bepaalde schrijvers waarbij je verwachtingen altijd worden ingelost als ze een nieuw boek de wereld in sturen. Over dat laatste wil ik het vandaag even hebben.

Zoals jullie weten ben ik tussen de soep (= mijn huwelijk plannen) en de patatten (= daily life) door heel hard aan deel drie van de Vleugels Trilogie aan het schrijven. Een uitdagend project voor mij op een volledig andere manier dan de eerste twee delen, want dit is natuurlijk het slotstuk – de finale. Wat ik vooral niet wil, is dat het boek als het eenmaal geboren en wereldkundig gemaakt is reacties krijgt zoals “Het vorige deel was beter” of “Weinig verrassingen”. Daarover heb ik het nog eens gehad in een vorige blogpost, maar toen was het allemaal nog niet zo concreet. Het manuscript was nog een foetusje destijds. Nu is het een werk dat in z’n kleuterpuberteit zit en héél veel ophef maakt in mijn schrijversbrein.
Die kleuter van mij klinkt ongeveer zo: Kan ik dit wel maken? Gaan mijn lezers me hierop afrekenen? Gaan ze me uitlachen? Gaat het wel geloofwaardig zijn? Can I pull this off? Er spoken zo veel vragen door mijn hoofd. Daarom wil ik jullie een vraag stellen in ruil, meteen ook de titel van dit omineuze blogje: vertrouw je mij? Vertrouw je erop dat ik een epische finale ga verzorgen voor Lucy en Max, zelfs als het niet gaat zijn wat je verwacht? Ben je bereid heel wat plotwendingen en werelduitbreidingen te slikken, als dat betekent dat je je geen seconde zal vervelen? Durf je blindelings in dit nieuwe avontuur te stappen, terwijl je dacht dat je wel wist wat je kon verwachten na de eerste twee boeken? Oké, dat is een hele resem vragen. Maar het komt allemaal op hetzelfde neer. Vertrouwen dus. Tussen mij en jou. Auteur en (hoop ik) lezer.
Deel drie wordt een rollercoaster met heel wat wtf-momentjes. Ik zit er momenteel zelf op, dus ik weet waarover ik speek. Soms vraag ik me tijdens het schrijven af of ik niet beter de veilige weg gekozen had. De heuvel in plaats van de berg. Maar dan kom je dus met al die lauwe recensies van “Ach ja, best leuk einde hoor” terwijl ik streef naar adjectieven à la “motherf*cking epic”. Is dat te ambitieus? Of was de Vleugels Trilogie misschien niet het juiste medium om die ambities in te botvieren? Had ik hier maar zo’n beetje moeten kabbelen onder het motto “keep doing what you’re doing”, terwijl ik veel liever de lezers bij de keel wil grijpen, hun hartstriemen wil bespelen als een viool, hun denkvermogen uitdagen, hun mond doen openvallen?
Het komt neer op vertrouwen, maar ook op een soort van veronderstelde waarachtigheid. Waarachtig blijven aan je personages, je verhaal, jezelf als schrijver. En daarop kan ik met 100% zekerheid zeggen dat ik het juiste gedaan heb door deze ‘out of the box’-verhaallijn te volgen. Voor mij was er namelijk geen ander alternatief. Het is niet zo dat ik effectief gekozen heb tussen een heuvel en een berg. Die berg was er gewoon, en ik wist dat het uitzicht van daar prachtig zou zijn. Ik weet (bijna) zeker dat ik, eenmaal ik de berg beklommen heb, geen spijt zal hebben dat ik niet voor de heuvel gekozen heb die ik van daar dan ergens in de verte zie liggen.
Dus laat ons zeggen, ongeacht of ik jouw vertrouwen geniet of niet: ik vertrouw voorlopig alvast gewoon op mezelf. Ik weet de weg, en Lucy en Max zijn bij me. Hopelijk zie ik jullie uitgeput maar tevreden aan de top, binnen een jaar of wat. En anders zwaai je maar even naar me van op die ook heel erg mooie heuvel die ik helaas te laat gezien had.
Advertisements

8 thoughts on “Vertrouw je me?

    1. Thanks for the support Kelly! ^^ Ik heb gehoord dat je al wat mensen hebt laten huilen met de jongste telg in de Lentagon-familie dus ik wacht nog even af of dat vertrouwen wederzijds is, haha 😀 Nee hoor, I’m sure it’ll be epic en just in case hou ik de tissuebox bij de hand! 😉

      1. Tja het is het laatste boek he, dan moet je alle ‘feels’ registers openrukken. Ik ben ook super nerveus wat lezers ervan vinden, maar tot dusverre heb ik nog geen hooivorken en fakkels achter me aan gehad. En ook geen ‘meh, was wel okay’ reacties, dus ik denk dat het wel goedkomt. Pfff….. eng hoor….

  1. Geweldig om te lezen! Als auteur kan je ALLES doet met je personages en dat is best beangstigend. 🙂 Je bent echt een voorbeeld, ik werk momenteel aan mijn eerste boek. Veel succes!

    1. Ja precies, dat gevoel heb ik nu wel heel erg momenteel! Leuk dat je een boek aan het schrijven bent 😀 Ook YA fantasy, of iets anders? Ik ben je blog alleszins gaan volgen, altijd leuk om medeschrijvers te ontdekken op die manier 😀 Succes met je manuscript alvast! ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s