Uncategorized

Recensie: Godin bij Vergissing (P.C. Cast) ***

17835839Ooooohemgee, wat ben ik lang bezig geweest aan Godin bij Vergissing! Ik ben erin begonnen op 21 december en gisteren pas was ‘ie dan ein-de-lijk uit. Het boek telt ook wel 600 pagina’s en met opnieuw elke dag te gaan werken, was er voor lezen opeens veel minder tijd in mijn dagelijkse routine. En tussendoor heb ik ook wel enkele andere boek(jes) gelezen … Dusja. Hoe dan ook, ondanks al die excuses ben ik heel erg blij dat ik er nu officieel van af ben en dat ik zodadelijk in iets nieuws kan beginnen! Godin zij geprezen!

Wat ik ervan vond … Aanvankelijk moest ik erg wennen aan de stijl. Om niet te zeggen: ik had een BLOEDHEKEL aan de schrijfstijl en moest me in het begin dan ook behoorlijk hard door de eerste hoofdstukken worstelen. Hoewel de stijl vlot is en daarin zeker vergelijkbaar met die van de House of Night-boeken die P.C. Cast samen met haar dochter schrijft, was het hier allemaal toch nog een tikkeltje irritanter. In House of Night ergerde ik me dus aan de overdreven tienerigheid, in Godin bij Vergissing ergerde ik me aan de constante nood die P.C. Cast voelt om grappig uit de hoek te komen. Erg vermoeiend, vond ik dat.

Ook met frequente pop culture references doe je mij in een boek echt geen plezier, zeker niet wanneer die al zo hopeloos passé zijn dat relatief jonge mensen zoals mezelf ze niet meer snappen. De meest voorkomende verwijzing in dit boek is die naar John Wayne, die blijkbaar ook soms The Duke genoemd wordt (?). Ja hallo, ik ben 25, ik heb geen idee hoe John Wayne eruit ziet en ik weet al helemaal niets van al die subtiele verwijzingen naar zijn filmoevre hoor :’) Volgens mij speelde hij veel in cowboyfilms, but that’s the extent of my knowledge. Vandaar dat ik doorgaans pop culture references probeer te vermijden in mijn eigen boeken: ze verliezen hun potentiële tijdloosheid hierdoor.

Nog een heikel puntje voor me was de manier waarop de naam van haar centaur husband geschreven is: ClanFintan. AAAAAARGH! Hoewel ik hem een tof personage vond (bij wijlen herinnerde hij me op zeer aangename wijze aan Matthew Clairmont uit de Allerzielen-trilogie) haatte ik zijn naam met een uitzonderlijke passie. DIE HOOFDLETTER IN HET MIDDEN DOET MIJN OGEN PIJN! Echt waar, iedere keer zijn naam vermeld wordt moest ik weer een klein beetje tandenknarsen. Hadden ze hem dan geen koosnaampje kunnen geven, of zo? Fin, misschien?

Toch geef ik Godin bij Vergissing drie sterretjes, want het is niet zo dat ik totaal niet van het verhaal genoten heb. Er zijn misschien wat irritatiepuntjes en er gebeurt uiteindelijk niet zo veel in het boek (er is echt maar één verhaallijn, that’s it folks, voor 600 pagina’s) maar toch heb ik geen spijt dat ik dit boek voor 2 euro in de Kringloopwinkel geadopteerd heb. Het is een entertainend fantasyverhaal, geschreven in de stijl van een chicklit. Als je toevallig een 35-jarige leerkracht Engels bent die van John Wayne houdt, moet je ‘m zeker lezen. Indien je nu net toevallig géén 35-jarige leerkracht Engels bent is dit iets voor jou als je zin hebt in een luchtig en volwassen fantasyverhaal met de typische droomvisioenen en Godinverering die je misschien wel kent uit House of Night. Er is romantiek, er is een klein beetje actie en er is humor (te veel naar mijn smaak, maar soit). Ik ga de volgende boeken zeker lezen, maar dan wel in het Engels. Volgens mij gaan de grapjes dan al veel beter overkomen.

Drie sterren dus, thanks for reading this review!

Advertisements

2 thoughts on “Recensie: Godin bij Vergissing (P.C. Cast) ***

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s