Uncategorized

Let’s blog about body image

We hebben het er al vaak genoeg over gehad in Blogland: 99% van onze YA-heldinnen zijn slanke sprietjes. Maar onze spiegelbeelden zijn dat zeker niet allemaal. So let’s blog about body image, en hoe ik erachter kwam dat ik ondanks mijn eigen maatje meer, ook alleen maar magere meiden in mijn inspiratietuin heb rondwandelen.

Ik besefte op een avond, toen ik een knap meisje aan het tekenen was in Photoshop, dat ik nog nooit een volslank persoon getekend had. NOG. NOOIT! Ik heb echt even in ongeloof naar mijn scherm zitten staren. Want wanneer ik ’s ochtends in de spiegel kijk, staart daar zeker geen jongedame met een maatje 36 naar me terug. Toch staan er op mijn tekeningen uitsluitend zulke meisjes: ze hebben lichamen zoals dat van Tris, geen lichamen zoals dat van Eleanor.

Dus ik probeerde het gewoon eens. Weer tekende ik een knap meisje, maar ditmaal had ze een maatje meer. Het was niet makkelijk om haar de nodige curves te geven zonder dat het karikaturaal werd – ik wou dat ze ondanks die vetrolletjes echt wel overkwam als een zelfzekere, leuke meid. Geen Michellinvrouwtje. Ik denk dat ik er wel in geslaagd ben, maar makkelijk was het niet! Zoals bij alles baart oefening kunst, dus voortaan zal ik vaker volslanke dames op het tekenmenu zetten.aboutthatbass

Daarna heb ik ook besloten om het hoofdpersonages in één van mijn nieuwste fantasymanuscripten van een maatje 38/40 (ze was dus sowieso al niet supermager of zo) naar een maatje 42/44 te verdikken. Niet alleen om zomaar blind tegemoet te komen aan de nood voor meer size diversity en misschien wat meer boeken te verkopen (als het verhaal überhaupt ooit wordt uitgegeven), maar omdat ik op die manier het boek zelf een stuk rijker kan maken met toevoeging van mijn eigen ervaringen met dat ‘maatje meer’. Verrassend leuk, eigenlijk! En voor jullie – maatje 34, 40 of 48 – hopelijk ook extra leuk om te lezen.

Ik zou nu nog een heel betoog kunnen schrijven over dit onderwerp, maar laten we dat maar niet doen. Voldoende bloggers zijn me reeds voorgegaan. Wel wil ik graag nog zeggen: toen ik 17 was, woog ik 52 kilo. Perfect gewicht, zou je denken, maar ik was ondanks het kleine maatje dat ik uit de winkelrekken nam, toch nog superonzeker over mijn lichaam. 8 jaar en meer dan 20 kilo later voel ik me 10x beter in mijn vel. Er mogen zeker weer heel wat kilootjes af – working on it in 2015 ;-p – maar met mijn body image zit het alleszins goed. Hopelijk kan ik dat gevoel nu ook op positieve wijze in mijn art work en boeken overbrengen!  

bannerzilverenvleugels

Advertisements

10 thoughts on “Let’s blog about body image

  1. Leuk artikel! Ik vind dat een maatje meer nog steeds niet helemaal geaccepteerd wordt in boeken (daarom is Eleanor & Park ook zo fijn) en kijk dan ook uit naar je nieuwe verhalen!

  2. Ik heb gisteren the girl of fire and thorns uitgelezen. De heldin van dit verhaal begint wel met een maatje meer, maar uiteindelijk gaat dit er ook weer vanaf. Ik zou het ook wel leuk vinden om wat meer volslanke mensen te zien in de boeken.

  3. Hmm, het ligt er denk ik ook wel wat aan, aan de lezer bedoel ik. Soms is het net wat andere mensen ervan maken in hun fan-art; dan lees je in een boek wel over (iets) vollere personages, maar als je dan gaat zoeken op fan-art, zijn ze alsnog (heel) slank… Misschien is de term “curves” heel gevarieerd op te vatten? 😉 of schamen mensen zich ervoor… dat laatste zou wel jammer zijn, trouwens.
    Ik vind het in ieder geval wel tof van je dat je het zelf veranderd hebt in je verhaal *nieuwsgierig*, en je toffe tekening met een stoere meid mag er zeker zijn! 🙂 Top! Ga zo door, zou ik zeggen 😀
    *en nu ben ik ook nog nieuwsgieriger naar Eleanor and Park, gelukkig staat hij al klaar ;)*

    1. Ja klopt helemaal! Je vormt natuurlijk nog steeds je eigen beeld. Rose Hathaway uit VA wordt bijvoorbeeld ook als curvy beschreven, maar dan wel eerder op een stoeipoesmanier dan op een maatje meer-manier :p Tja logisch ook want ze is een Dhampir, maar ik wijd uit 😀
      Eleanor & Park heb ik wel zelf nog niet gelezen :p Maar het is (dat bewijst ook weer wat!) het enige welgekende voorbeeld dat ik me kon bedenken!

  4. Goed dat je hier aandacht aan besteedt. 😀 Ik moet wel toegeven dat ik er nooit zo oplet, voornamelijk omdat ik in mijn hoofd een eigen beeld creëer van de personages. Vaak zien die er al heel anders uit dan beschreven staat in het boek, gek genoeg.

    1. Haha ja, dat heb ik zelf ook wel hoor! Voor de één of andere reden beeldde ik me Tris bijvoorbeeld met bruin haar in in boek 1? :p Maar goed, het moet ook allemaal wel in het verhaal passen, dat maatje-meer. En het moet ook niet gebeuren puur om aan die nood tegemoet te komen. Moeilijk eigenlijk, die inschatting te maken! Maar in mijn verhaal past het wel denk ik ^^ Gaat nog voor grappige schrijfsituaties zorgen!

  5. Goed artikel. Ikzelf vind het altijd wel leuk dat YA-heldinnen meestal klein zijn, daar herken ik me wel in met mijn 1,57 meter. Maar ik moet wel zeggen dat ik het een goed idee vind als er wat dat betreft wat meer diversiteit is, maar ik denk wel dat het belangrijk is dat het ook weer naar de andere kant doorslaat (het pesten van meisjes die dun zijn met het feit dat ze anorexia zouden hebben). Ik denk dat het belangrijk is dat er vooral wordt gefocust op een gezond lichaam (niet te dik én niet te dun) en dat mensen zich vooral ook prettig voelen. Bij een hoop YA heldinnen zoals Tris is het naar mijn idee ook wel logisch dat ze slank zijn, ze doen tenslotte erg veel en leven in situaties waar je logischerwijs ook slank bent, maar het is inderdaad misschien ook wel goed dat de nadruk er minder op gelegd wordt. En daarnaast stel ik me toch altijd een persoon voor zoals ik dat leuk vind. BTW misschien direct ook wat realistischer beelden voor jongens en niet meer allemaal sixpacks en gespierde armen?

  6. To be honest; ik Let daar met lezen absoluut niet op. Ik lees de beschrijving van een personage en maak daarbij een beeld in mijn hoofd.

    Qua schrijven maak ik ze eigenlijk naar gewoon wat er in mijn hoofd plopt. Zelf ben ik maatje 34-36 en ja, mijn dames krijgen dan automatisch datzelfde maatje. Het is nooit in me opgekomen om een voller persoon te beschrijven. Waarom? Misschien omdat ik daar geen ervaring mee heb?
    Ben zelf nooit onzeker geweest over mijn lichaam en kan dus ook niet vertellen hoe dat zou moeten voelen… maar wel een goed punt van je om daar meer aandacht aan te besteden. Ben benieuwd of ik het verhaal ooit eens te lezen krijg 😉 en of het me dan gaat opvallen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s